ardane schreef: 16 jun 2026, 09:23 Navelpiepverzwieping (Tinnitus umbilici vibrans). Uitstekend bruikbaar om geen wedstrijden te hoeven spelen. Maar zelfs in te zetten tijdens vergaderingen, waar je uit wilt ontsnappen. Dat vereist wel enig spontaan acteertalent in drie stappen:
1. De Opbouwfase (de Navelpiep):
Je kijkt ineens verschrikt naar je buik. Je houdt je adem in, buigt voorover en fluistert: "Hoor je dat? Het is er weer. Die ontzettende, hoge frequentie..."
(Bonuspunten als je subtiel één vinger in je navel duwt alsof je een volumeknop probeert in te drukken).
2. De Crisis (de Verzwieping):
Plotseling trek je lijkbleek weg. Je geeft een korte, dramatische ruk met je heupen naar links of rechts—de verzwieping. Je slaat een hand voor je mond.
3. De Nasleep:
Je zucht diep, wrijft over je buik en zegt met een matte stem: "Het spijt me verschrikkelijk, maar als mijn umbilicus eenmaal gaat vibreren, moet ik binnen 20 minuten horizontaal in een donkere kamer liggen. Anders slaat het over naar mijn nieren."
Het mooie aan deze ernstige acute ziekte is dat niemand de details wil weten zodra het woord 'navel' valt. Men is veel te bang dat je je shirt omhoog trekt om het te laten zien.
Jammer dat er geen lachen smiley is...
